شناسه خبر: 6648

naghsheramian

شهرستان رامیان

شهرستان رامیان از نظر طبیعی به دو قسمت جلگه ای و کوهستانی تقسیم می شود، رامیان ، دلند و خان ببین از شهرهای این شهرستان است و درآخرین سرشماری جمعیتی بالغ بر 85324 نفر و وسعتی در حدود 73/780 کیلومتر مربع دارد.

این شهرستان در فاصله 75 کیلومتری از مرکز استان واقع گردیده و دارای جنگلهای غنی و چشم اندازهای زیبا است.

مهمترین اماکن گردشگری و تاریخی این شهرستان چشمه گل رامیان و سرخه کمر، غار شیرآباد، قلعه ماران، پارک جنگلی آهنگران، پارک جنگلی دلند ، دهکده توریستی پاقلعه.آبشارهای شش گانه شیر آباد-جوزک و ارتفاعات ییلاقی پشمکی ،  بادو ، النگ و پاقلعه، امامزاده پیرخان ببین.امام زاده قاسم دلند و بقعه متبرکه بی بی حلیمه خاتون، امامزاده پیر بی بی، امامزاده قاسم، مسجد سادات، تپه های سنجران، باقر آباد، توران فارس، انجیلو، نقارخانه، مدرسه و کاخ رضا شاهی و حمام قدیمی اروج و مسجد سادات، قلعه محمود، قلعه نور، قلعه کافر و قلعه امیر خان می باشد.

مردم رامیان:
زبان آنان فارسی و ترکی است. فارسی را فارس‌های روستاهای کوهستانی این شهرستان و شاهرودی‌های مقیم این شهر تکلم می‌کنند و زبان ترکهای این بخش، ترکی قزلباشی است که شاخه‌ای از ترکی خراسانی (گرایلی)است.

ساکنان بومی رامیان، ترک زبان هستند که لهجه‌ای شبیه به گویش اردبیلی دارند که به نظر می‌رسد گویش اصلی در اردبیل قدیم بوده است. این گویش اکنون از شرق شهرستان علی اباد کتول تا شهرستان مینودشت جریان دارد.

مردمان ترک زبان رامیانی به طایفه‌های: بای، رجبلو، صادقلو، قوانلو، یازرلو، سعیدی و کاغذلو و فارس‌ها تقسیم می‌گردند.

این ترکان برای دفاع از شیعیان منطقه در قبال ازبکان و ترکمن‌ها به دستور صفویان، در کالپوش و نقاطی دگر از جمله مناطقی از خراسان مستقر شدند. آنها در ادوار آتی وارد مکانی با نام " کهنه رامیان" شدند که ویرانه‌هایی از آن در جنوب غربی رامیان فعلی در آنسوی آییش‌ها (زمین‌هایی زراعی) و روستای قره قاچ (که آن هم از سکونتگاه‌های این ترکان قزلباش بود) باقی‌مانده است. ولیکن به فرمان حسین قلی خان قاجار به رامیان تازه یا همین رامیان کنونی کوچیدند.

صنایع دستی رامیان عبارتند از ابریشم بافی، تهیه منسوجات ابریشمی از جمله لباسهای محلی، حوله، دستمال و چادر شب. بازار هفتگی رامیان سه شنبه بازار می باشد. از جمله محصولات کشاورزی شهرستان توت فرنگی ، گندم ، شالی ، محصولات باغی ، صیفی و ... می باشد.

محله های این شهر از بافت کهنه عبارتند از:
بای اوا : در مرکز شهر
رجبلو محله : کشیده از غرب تا شمال غربی شهر
آق اویلی : کشیده شده در غرب تا جنوب غربی
کتوکلی : در جنوب غربی شهر
کوپکلی : در جنوب شرقی شهر
قانچی : در منتهی‌الیه شمالی
داغلی محله : در منتهی‌الیه شمال شرقی شهر
قوانلو اوا : در شرق شهر
صادقلو اوا : در شرق شهر
ملچران : در شمال غربی شهر

بازارهفتگی شهر:
رامیان: سه شنبه بازار، خیابان امام خمینی (ره)، میدان بسیج-شهرک ملچ آرام
دلند : دوشنبه بازار، بلوار امام رضا (ع)، روبروی امامزاده قاسم
خان ببین : پنج شنبه بازار، خیابان امام، پشت بیمارستان امام رضا (ع)

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

 

جدیدترین اخبار