پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، دست کشاورزی که از شدت کار زبر و خشن شده بود را بوسید و فرمود این دستی است که آتش به آن نمی‌رسد.

خداوند عدّه ای را آفرید و از سرِ لطف، دنیا را بر آنان تنگ کرد و ایشان را به زهد و بی رغبتی به دنیا و حطام دنیوی ترغیب فرمود؛...اینان ، چراغ‌های تابان‌اند و در آخرت، برخوردار از نعمت.

هر که در نزد او از حسین علیه‏‌السلام یادی شود و از چشمان او به مقدار پر مگسی اشک بیرون آید، پاداش نیکی با خدا باشد و خدا برای او به کمتر از بهشت راضی نباشد.

حق کسی که به تو نیکی کرده، این است که از او تشکر کنی و نیکیش را به زبان آوری و از وی به خوبی یاد کنی و میان خود و خدای عزّوجلّ برایش خالصانه دعا کنی.

غیر از این نیست که خداوند دنیا را وسیله آزمایش، و مردم را برای فانی شدن آفرید، پس تازه‌هایش کهنه و نعمتهایش زائل و شادی آن مبدل به غم می‌شود.

امام باقر علیه السلام در سخنی ارزشمند فضیلت دعا کنار مزار سیدالشهدا علیه السلام را بیان فرموده‌اند.

 

جدیدترین اخبار