شناسه خبر: 16446

از ویژگیهای یک جامعه موفّق، داشتن تفکر نقّاد و روحیّه انتقاد پذیری میباشد. نقّادی و نقد پذیری دو مقوله متفاوت و اکتسابی هستند که باید توسط مربیان آموزش داده شوند و به صورت عملی و اجرایی در زندگی تمرین و ممارست شود تا ملکه ذهن گردد.

به گزارش گل رامیان، پیش نیاز اصلی پذیرش سخن مخالف، ارتقاء آستانه تحمل است. تسلط بر اعصاب و کنترل روان مستلزم مهارت بالای خود مدیریتی است. اگر ما روحیه نقد را درخود تقویت کنیم و با تمرین مناسب ایرادها و اشکالات خود را بپذیریم زمینه رشد و تعالی در خود را فراهم کرده ایم.

تا نقدی نباشد رشدی حاصل نمی شود. در واقع نقد پیش نیاز هر نوع خلاقیتی است. نوآوری، از نقد و نقّادی آغاز میشود،  با انتقاد وضع موجود را فرو میریزیم و با بدیعه پردازی خلق مجدد کرده آنرا  دوباره میسازیم.

همیشه دفاع افراطی از وضع موجود مانع نقّادی میشود و ترس و نگرانی از ناتوانی در ساخت مجدد بنای ویران شده توسط نقد، منجر به پذیرش وضع موجود، با همه نقایصش میشود.
معمولا چنین افرادی، خود را در مهارت خلاقیت، ضعیف و ناتوان می بینند، در حالی که تا نقدی نباشد، خلاقیتی بوجود نمی آید و یا خرابی نباشد، آبادانی ایجاد نمیگردد. پس ما با تقویّت نقّادی، بذر نوآوری را نیز می پاشیم.

میباست در روحیّه جوانان مان شهامت نقّادی و نقد پذیری را تقویّت کرده و مرتّب آنان را  تشویق به انتقاد کردن نمائیم البته نقادی با عیب یابی و عیب جویی فرق دارد. نیّت درنقد رشد و پیشرفت است، نه خرد کردن و به تمسخر گرفتن، محبت و دلسوزی  مقّدمه هر گونه نقدی میباشد. پس روش نقّادی نیز مهم است.

چه بگویم ؟ چگونه بگویم ؟ چه زمانی بگویم ؟ ودر کجا بگویم ؟،همه اش مهم است و نیاز به آموزش دارد.

نهادینه سازی نقّادی و نقد پذیری در جامعه موجب رشد و پیشرفت میشود .نقدی درست است که با پیشنهادی همراه شود و یا چراغ خلاقیت و نو آوری را روشن کند .

باید نقد و نقادی را از خرد سالی در راس برنامه های آموزشی و تربیتی خانه و مدرسه قرار دهیم تا جامعه ای نقّاد ونقدپذیر داشته باشیم.در چنین حالت شاهد رشد و شکوفایی همه جانبه درجامعه خواهیم بود.

«جعفر بای» جامعه شناس و محقق آسیب های اجتماعی

 

مطالب مرتبط:

فرصت دیده شدن را برای جوانانمان فراهم کنیم

نهاد انساني سازي که قرباني ندانم کاري شد

انتهای پیام/

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

 

جدیدترین اخبار